گشت و گذاری در خیابان‌ تاریخی سپه قزوین, خیابان سپه قزوین

کمی بعید به نظر می‌رسد یک راسته خیابان سپه قزوین که محل رفت و آمد اتومبیل‌های دودزا و رهگذران عجول است، یک اثر تاریخی باشد، اما سال ۱۳۸۷ سازمان میراث فرهنگی استان قزوین، یک خیابان شلوغ را اثری تاریخی اعلام و در فهرست آثار ملی کشور ثبت کرد.

خیابان «سپه» شهر قزوین به استناد دستنویس‌های جهانگردان وطنی و فرنگی، همچنین اشعار «عبدی بیک شیرازی»، شاعر خوش ذوق دربار شاه طهماسب، اولین خیابان ایران است. این خیابان که بیش از ۴ قرن از عمرش می‌گذرد، در متون ادبی و تاریخی، گذری بوده دلگشا که از فرط فراخی، بعضی آن را به اشتباه میدان گفته‌اند.

عبدی بیک در اشعارش، اولین خیابان ایران را «بهشت ثانی» خوانده و در توصیفات و سوسه کننده‌اش از جوی‌های پر آب، سایه‌سار درختان و خانه‌های اشرافی‌اش گفته است. حال از آن بهشت ثانی، خاطراتی مانده و تک و توک بناهایی که شاید کمک کند به ذهن‌های خیال پرداز تا آن همه سرسبزی و جبروت را دوباره زنده کنند.

اگر می‌خواهید در خیابان‌ سپه و دیدنی‌های تاریخی‌اش گردش کنید، دست کم باید یک نیمروز وقت بگذارید.

خیابان سپه قزوین

 سردر عالی قاپور:

آنچه حالا عالی قاپوری قزوین نامیده می‌شود، زمانی یکی از هفت در بزرگی بود که به دولت خانه صفویان باز می‌شد.

دولت خانه‌ای که در عهد شاه طهماسب و مدتی از عهد سلطنت شاه عباس، مقر حکومتی و محل بروبیای ترکان صفوی بود. از جمله دیدنی‌های سردر عالی، کتیبه‌ لاجوردی رنگی است که به خط خوش «علی رضا عباسی» خوشنویس بی‌همتای عصر شاه عباس مزین است.

مسجد، مدرسه شیخ الاسلام:

۲ لنگه در چوبی مسجد، مدرسه «شیخ‌الاسلام» یا «مسعودیه» که به سختی و با سروصدا بر پانشه خود می‌چرخند را می‌توانید در انتهای عقب‌نشینی شرقی خیابان سپه ببینید در مسجد شیخ‌الاسلام موقع نماز به روی عابران باز است، اما برای تماشای مدرسه که حالا محل سکونت و سوادآموزی طلاب علوم دینی است باید از سرایدار آن اجازه بگیرید.

مسجد جامع قزوین:

اگر به روایاتی که مدعی‌اند اولین بانی مسجد جامع قزوین، «هارون‌الرشید» عباسی است، اعتماد کنیم باید این مسجد را یکی از کهنسال‌ترین مساجد ایران بدانیم. گنبد فیروزه‌ای رنگ، ۴ ایوان خوش فرم، صحن فراخ و شبستان‌های نیمه تاریک مسجد جامع، یک شبه، یک ساله و یا حتی در یک سده ساخته نشده‌اند.

آب انبار مسجد جامع قزوین:

 ۴۰ سالی می‌شود کسی به قصد آب برداشتن، پله‌های آب انبار را دو تا یکی پایین نرفته. ساکنان محله دباغان، زمستان‌ها به شکم این آب انبار، آب می‌بستند تا در تابستان از آب خنکش بنوشند.

مهمانخانه بزرگ قزوین:

  از اولین مهمانخانه ایرانی با شکل و شمایل هتل‌های فرنگی چیزی جز چند قطعه عکس سیاه و سفید باقی نمانده است.

خیابان سپه قزوین

خیابان سپه قزوین

Please follow and like us:

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *