شانگهای

شانگهای

شانگهای به زبان چینی “Hu” هم نامیده می شود. این شهر بزرگ ترین مرکز تجاری و اقتصادی چین و همچنین یک بندر بین المللی بسیار مهم در غرب اقیانوس آرام می باشد. امروزه شانگهای شهر مدرن- سنتی چین می باشد.

شانگهای شهر غول آسا و لبریز از جمعیت. رابط میان چین و دنیای خارج. شهری که حزب کنونی چین در آن پایه گذاری شد. به شهر جنگل آسمان خراشها معروف است. شهر روشنفکری و کارگری با ۲۵ دانشگاه و موسسه دانشگاهی. این شهر در کرانه چپ رودخانه هوانگ پو در جنوب یانگ‌تسه قرار دارد با فاصله اندکی از اقیانوس آرام و نامش به چینی بر فراز دریا معنی دارد. شهر شانگهای به دو بخش توسط رودخانه تقسیم میشود که بخش شرقی که ناحیه تازه ساخت آن و با معماری جدید می‌باشد پودونگ و شرق آن شانگهای نام دارد که در منتها الیه غربی آن فرودگاه خونچای که مربوط به پروازهای داخلی است قرار دارد.

شانگهای

تاریخچه شانگهای :

شانگهای در ابتدا یک دهکده ماهیگیری کوچک بود.در ۱۸۴۲، زمانی که سلسله کوینگ چین اولین جنگ تریاک را به انگلیسی ها باخت، آنها در شانگهای مقری ایجاد کرده و بدنبال آنها، فرانسوی ها،‌آمریکاییها و ژاپنی ها نیز اقدام به اشغال مناطقی از شانگهای نمودند. در دهه ۱۹۳۰ بدلیل عدم نیاز به ویزا برای شانگهای،‌شهر بسرعت به یک بندر تجاری تبدیل گشت. بین ۱۹۳۱ و ۱۹۴۱ حدود ۲۰۰۰۰ یهودی که از ترس نازیها فرار کرده بودند به شانگهای پناهنده شدند.

در ۱۹۴۳ متفقین شانگهای را به حکومت وقت چین واگذار کردند و اشغال آن توسط نیروهای خارجی پایان یافت. با به حکومت رسیدن دان ژاوپینگ و سیاست درهای باز او در سال ۱۹۷۶، شانگهای مجددا بعنوان یک قطب تجاری فعال گردید ، تا به یکی از مدرنترین و ساختاریافته ترین شهر جهان تبدیل گردد.

آب و هوای شانگهای:

شانگهای آب و هوای معتدل و مرطوب با چهار فصل مجزا دارد- بهار گرم و دلنشین، تابستان گرم و بارانی، پاییز خنک و آرام و زمستان سرد و ابری. گرم ترین زمان در این شهر در ماه های جولای و آگوست می باشد که در این مدت بیش از ۱۰ روز دمای هوا بالاتر از ۳۵ درجه سانتیگراد است و سردترین زمان در طول اواخر ژانویه تا اوایل فوریه می باشد.

 

شانگهای

بهترین زمان سفر به شانگهای:

پاییز و بهار بهترین زمان برای بازدید از شانگهای می باشد، و بطور کلی در ماه های مارچ، آوریل، می، سپتامبر، اکتبر و نوامبر به این شهر سفر کنید.

شانگهای

ادیان و باورها:
چین از دوران باستان یک کشور چند مذهبی بوده است. با توجه به آخرین بررسی ها ۸۵ درصد از مردم چین دارای اعتقادات مذهبی هستند و تنها ۱۵ درصد از آن ها به خدا اعتقاد ندارند. ۱۸۵ میلیون نفر از مردم چین بودیسم، ۳۳ میلیون نفر مسیحی و کاتولیک هستند و به وجود خدا اعتقاد دارند. تنها ۱۲ میلیون نفر از مردم تائویسم هستند. واضح است که بودیسم گسترده ترین دین در چین می باشد و دیگر ادیان بزرگ آن شامل تائویسم، آیین کنفوسیوس، اسلام و مسیحیت است.

شانگهای

شانگهای

گردآوری و تنظیم: تارا رادفر

 شانگهای

Please follow and like us:

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *