منشور اخلاقی جهانگردان

با حجیم تر شدن کتاب های راهنمای سفر و ذخیره جا برای شهروندانی که امیدوارند نخستین گردشگران فضای خارج از زمین باشند، از سوی شرکت های آمریکایی تلاش های هماهنگ و فزاینده ای برای مسئول تر کردن صنعت جهانگردی و جهانگردان صورت می گیرد.

در چند ماه گذشته، سازمان بین المللی جهانگردی (WTO) با سازمان های غیردولتی، بخش تجارت و دولت ها در مورد تدوین «قانون بین المللی اخلاق جهانگردی» مشاوره هایی صورت داده که در سپتامبر ۱۹۹۹ به مجمع عمومی سازمان در سانتیاگو، شیلی ارائه خواهد شد. به گفته فرانچسکو فرانگیالی دبیرکل WTO قوانین اجرای بسیاری از سوی انجمن ها و شرکت ها تدوین شده است، ولی همه دست اندرکاران صنعت جهانگردی در واقع به مرجع واحدی به عنوان مبنای فعالیت نیاز دارند. هدف از تدوین چنین قوانینی ارائه رهنمودهایی است که چهارچوبی کلی برای اجرای فعالیت های پایدار گردشگری در اختیار این صنعت و دست اندرکاران آن قرار دهد.

ماده نخست

دست اندرکاران توسعه گردشگری و خودگردشگران موظف اند سنن اجتماعی و فرهنگی همه مردم، از جمله اقلیت های ملی و افراد بومی، را رعایت کنند. این قانون مهرگونه بهره کشی از افراد، به ویژه سوء استفاده جنسی، را محکوم و تأکید می کند که سیاست های گردشگری باید به نفع جوامع محلی بوده، به حفظ و اعتلای میراث کمک کند موجب رونق صنایع دستی و فرهنگی عامه شود. سازوکار اجرایی برای حل اختلافات بالقوه، مثلاً بین گردانندگان تور و کشور میزبان، ارائه خواهد شد.

تضاد منافع

با ان که شورای جهانی کلیساها و دیگر مجامع در اواخر دهه ۶۰ میلادی توجه جهانیان را به تأثیرات مخرب جهانگردی بر فرهنگ های بومی جلب کرد، تنها در دهه اخیر و تا حدودی به دلیل افزایش تعداد جهانگردان در سراسر جهان، این مسئله موضوع بحث های گسترده تری قرار گرفته است.

تأکید بر این روندها نشان گر آن است که نمی توان به گردشگری تنها به عنوان فعالیتی تجاری نگریست که معیارهای بازار بر آن حاکم است. آقای دودودین رئیس بخش پروژه های بین فرهنگی یونسکو اظهار می دارد که «باید تیم هایی متشکل از گردانندگان نورها، باستان شناسان، مردم شناسان، تاریخ دانان و جغرافی دانان، خط مشی های ملی گو گردشگری را تدوین کنند. سازمان جهانی گردشگری مروج این استراتژی است. منافع متضاد غالباً ممکن است به خطر بیفتد. هروه باره عضو برنامه جهانگردی، فرهنگ و توسعه یونسکو می گوید که برای کاستن از هزینه ها و مالیات ها مذاکرات غیررسمی زیادی صورت می گیرد. از سوی دیگر از دید اقتصادی لازم است که قیمت بلیط ورودی در حدی بالا باشد که هزینه های فرهنگی را تأمین کند.

حفظ احترام مایه بهترین برخوردهاست

در نهایت هم بخش دولتی و هم بخش خصوصی در حفاظت از فرهنگ و میراث و آموزش دادن بازدیدکنندگان نقش دارند. شورای جهانی سفر و جهانگردی در ۱۹۸۸ یک سری ویدیویی برای خطوط هوایی و مدارس تهیه کرد که نقش اول آن یک شصیت کارتونی است که پس از نجات از خطر انقراض ها را از تأثیر گردشگری بر محیط زیست آگاه می سازد. شرکت جهانگردی، که یک سازمان غیردولتی انگلیسی است. در نخستین نوار ویدیویی ضمن پرواز خود نگرانی کامیابی ها نسبت به گردشگری را مطرح ساخته است. این شرکت همچنین یک نوار ویدیویی برای دانش اموزان دبیرستانی تولید کرده که کشور را به عنوان مقصد و از چشم مبلغان، جهانگردان و افراد محلی می نگرد. پانویشیا و پارنت رئیس شرکت جهانگردی می گوید در نهایت ما می خواهیم به این باور برسیم که شخصی که در تعطیلات خود به مسافرت می رود می تواند فرآورده هایی کاملاً اخلاقی را انتخاب کند، ولی تا آن روز راه درازی را پیش داریم.

نشانه هایی از تغییر به چشم می خورد. در نمایشگاه بین المللی جهانگردی که ماه مارس در پاریس برگزار شد، آنالانت مدیر تور فرانسوی «منشور اخلاقی جهانگران» را ارائه کرد این منشور با تاکید بر اینکه احترام موجب میشود که رویارویی به بهترین شکل صورت گیرد در زمینه عکس برداری، لباس، هدایا، انعام، حفظ محیط زیست و کمک به اقتصاد محلی توصیه هایی ارائه میکند.

آنالانت نخستین کسی است که دریافت آموزش جهانگردان بدونه توجه میزان سرمایه گذاری برای تهیه مقدمات یک سفر چندان ساده نیست. چند سال پیش آنالانت قبل از عزیمت به دره اومو در اتیوپی موافقت ضمنی جهانگردان را جلب کرد تا به محض ورود از قبایل محلی عکس نگیرند. با این همه چند نفری بودند که تا پایشان به دره رسید نتوانستند که خوداری کنند.

منشور اخلاقی جهانگردان

Please follow and like us:

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *